Eerbetoon aan P.M. Pulles
Zomervakantie.
Het is een zonnige maar winderige dag aan de Normandische kust in Frankrijk.
Mijn vader en ik lopen over een pad tussen lange rijen witte, marmeren kruizen.
Davidsterren liggen er als bij toeval verstrooid tussen. De wind fluistert gedachten
over Eeuwigheid, Waarom en Logica. De sterke wind probeert je gedachten te zuiveren.
Het is verkwikkend. Mijn vader zegt: "Elk van deze kruizen heeft een naam.
Elk van deze namen is er één te veel".
Door zijn boeken "The Screaming Eagles of WWII" heeft mijn vader getracht de witte kruizen en Davidsterren, die we die dag zagen, maar ook de vele anderen op kerkhoven in heel Europa, te verwarmen. Hij hield zich voornamelijk bezig met de divisie van het Amerikaanse leger die zijn "eigen" stad Eindhoven bevrijdde: de 101e Airborne Divisie. Het verhaal achter elk van deze moedige soldaten, deze heldhaftige bevrijders, was belangrijk voor hem. Met louter vastberadenheid heeft hij zijn voornemen om ieder verhaal, gevormt door noodzaak, brutaliteit en rechtvaardigheid, een menselijk gezicht te geven, uitgevoerd. Niet zozeer om de onzinnigheid, de onmenselijkheid en de immense omvang van deze oorlog aan te geven. Maar wel om aan te tonen dat ieder leven uniek en heilig is.
Piet Pulles (1924-1997) was een eenvoudige, makkelijke man. Hij groeide op in een omgeving waarin familiebanden een basis waren voor een evenwichtig leven. Dit is wat hij, samen met onze moeder, ons, zijn vier kinderen, leerde. Gastvrijheid was een belangrijk feit in ons huis. Vanaf 1969 waren er vele mensen van verschillende nationaliteiten en pluimage te gast bij ons thuis. Het grootste gedeelte waren Amerikaanse oorlogsveteranen met hun echtgenoten, kinderen of vrienden vanwege de banden die mijn ouders hadden met zowel de Amerikaanse 101e Airborne Division Association en de Nederlandse Airborne Vereniging. Jaarlijkse bezoeken door mijn ouders aan de Verenigde Staten waren al snel het gevolg. En op elk van deze reizen zocht mijn vader naar meer informatie voor zijn boeken. Als een ware historicus controleerde hij zijn verkregen informatie keer op keer.
Van alle leden van de Amerikaanse 101e Airborne Divisie heeft hij getracht informatie te achterhalen Hier ziet u een voorbeeld uit zijn werk:
Wij, zijn kinderen, willen het werk dat onze vader startte voortzetten en uitbreiden. Naast het vergaren van meer informatie over de soldaten van de 101e Airborne Divisie (maar ook andere legereenheden die in Europa gevochten hebben tijdens de Tweede Wereldoorlog), hebben wij als doel familieleden van soldaten te helpen aan relevante informatie op hun zoektocht naar het verleden. Zodat zij de missende schakel kunnen vinden in het levensverhaal van hun vader, oom, broer. Petra Wenstedt-Pulles, namens de Stichting.